| Hoe kom je dan tot de conclusie whiplash, wat is het bewijs? |
|
Het grote probleem met een whiplash is dat de ziekte niet eenvoudig is te objectiveren. Je kunt het niet zien of meten. Op een CT, MRI, noch op een röntgenfoto kun je afwijkingen zien, die het bewijs vormen voor een whiplash. Het is het samenstel aan klachten en de concordantie tussen pijnbeleving en gedrag, die een waarnemer tot de conclusie van het whiplashsyndroom kunnen brengen.Voor ons is één van de belangrijkste bewijzen dat een whiplash bestaat, wel de concordantie tussen pijngedrag en pijnbeleving. Er zijn duizenden mensen die een whiplash hebben en geen aansprakelijke partij. Wat kunnen zij ermee opschieten door te stellen dat zij een whiplash hebben? Aandacht? Ja, dat is mogelijk maar financieel schieten ze er niets mee op en de aandacht die ze krijgen, schiet al gauw om in negativiteit omdat ook de omgeving van het slachtoffer moeite heeft met het whiplashsyndroom. Concordantie tussen pijngedrag en pijnbeleving De verzekeraars stellen altijd dat ziektewinst de voornaamste reden is dat slachtoffers een whiplash stellen te hebben. Ze willen beter worden van het ongeval en schade claimen. Deze stelling zal opgaan voor een aantal simulanten maar het gros van de whiplashslachtoffers heeft geen aansprakelijke partij hetzij raakt door zijn/haar whiplash lichamelijk, financieel en sociaal achterop. De redenering van de verzekeraar slaat dan ook de plank mis. |
